Primitive root mod p

Transire suum pectus mundoque potiri

Instructables hack 17 January, 2011

Filed under: Computers — Nikolas Karalis @ 10:20 pm

This is a weird way to come back to blogging after all this time , but I just came up with a solution to the annoying subscription policy of
If you don’t know it, it is an interesting website where you can find instructions on how to assembly and disassemble or fix various stuff.
The only con is the fact that they are asking you to become a paid subscriber in order to access the larger (than thumbnails :p) pictures of the instructions, so the way I found to solve this problem is :
When you see a thumbnail, right click and copy the link.
You get something like :

The changes you have to do is :
1) change the with
2) just replace the .SQUARE.jpg or .THUMB.jpg with .jpg

You should have now a link of this form:

You are done. Enjoy the original full size pictures.


Περί επιστήμης και συνεδρίων 28 June, 2009

Filed under: Science — Nikolas Karalis @ 8:59 pm

Ένα δροσερό απόγευμα του Ιουνίου, σε ένα όμορφο μικρό γαλλικό χωριό των Πυρηναίων. Η πανεπιστημιακή ελίτ δειπνεί, εν μέσω εποικοδομητικών συζητήσεων, σε ένα ακριβό τουριστικό θέρετρο. Τις σαλάτες διαθέχτηκαν τα καλά κρέατα και αυτά τα ακριβά τυριά με  confiture και ένα καλό κρασί και τσιγάρο στο χορτάρι με θέα το καταπράσινο δάσος και τα βοσκοτόπια  στο βάθος του τοπίου. Είναι απλά ένα ακόμα απόγευμα απο τα πολλά που έχω παρεβρεθεί και πιθανόν να ακολουθήσουν. Μόνο τα πρόσωπα και ο χρόνος αλλάζουν. Αλλά το σκηνικό είναι το ίδιο.

Ίσως να αναρωτηθεί κανείς… Το επίπεδο της δουλειάς σου τα αξίζει/δικαιούται αυτά; Σίγουρα όχι είναι η απάντηση. Αλλά και ποιός απο όλους αυτούς τα δικαιούται; Πρόσωπα χαρωπά, ρούχα καθαρά και δάχτυλα που η μόνη ταλαιπωρία που τους επιφύλασε η ζωή είναι τα χαιδολογήματα με το πληκτρολόγιο, μεταξύ επιστολών, εργασιών και παρουσιάσεων.

Τα σταυρωμένα μαχαιροπίρουνα μετά το δείπνο και το  savoir vivre μαζί με τα γεμάτα στομάχια και τις ανούσιες συζητήσεις των παρευρισκομένων περί των τεκταινόμενων στην επιστημονική κοινότητα δεν μπορεί παρά να φέρουν στο νού τη σπατάλη των ήδη πενιχρών κρατικών επιχορηγήσεων για την εκπαίδευση.

Ανάμεσα στις συζητήσεις, ίσως ακουστεί και κάποια δυσαρέσκεια για την άνοδο της (ακρο)δεξιάς στην Ευρώπη μεταξύ των πιο ανοιχτόμυαλων, όπως προστάζουν τα trends της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Αλλά οι συζητήσεις αφορούν κατά κύριο λόγο τα διδακτορικά, τις εργασίες, του υπολογιστές και τα προγράμματα και για να σπάει η μονοτονία μερικές διαμάχες για τα πειράματα σε ζώα και άλλα ζητήματα επιστημονικής ηθικής.
Μεγέθη απο τα μικροsecond μέχρι τα TeraHerz, απο τα μικρόμετρα στα Terabytes. Μεγέθη που εύκολα μιλάς για αυτά και δύσκολα τα αντιλαμβάνεται ο νούς σου.

Και μετά αναρωτιέται κανείς πως ο Ramanujan, όπως και πολλοί άλλοι πριν και μετά απο αυτόν, υπέφεραν απο κατάθλιψη και καταστράφηκαν, μέσα στην “κουλτούρα” του δυτικού πολιτισμού, ενώ τους εκμεταλευόταν το ακαδημαϊκό κατεστημένο.

Αλλά όταν το διεθνές σύστημα για την έρευνα έχει στηθεί απο κάποιους μεγάλους πανεπιστημιακούς και το μυστικό της ανόδου στην πανεπιστημιακή κλίμακα κληροδοτείται απο γενιά σε γενιά με συστατικές επιστολές, συνδημοσιεύσεις και προσκλήσεις σε συνέδρια, τίποτα απο αυτά δεν είναι απορίας άξιο.
Απο την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, η επιστήμη και η “μόρφωση” ήταν πάντα προνόμιο και χόμπι των πλούσιων και βολεμένων.
Μπορείς να βρείς πολλές δικαιολογίες για το γιατί σπουδάζεις και κάνεις έρευνα και επιστήμη.
Αλλά στο τέλος της μέρας, θα είσαι απλά αυτός που κοιμήθηκε με το στομάχι γεμάτο…


Catching up 8 June, 2009

Filed under: /dev/random — Nikolas Karalis @ 2:58 pm

It’s been a long time since my last post.
I’ve been living a good “Erasmus semester” life in the beautiful Toulouse in Southern France. In the mean time I have traveled in Spain and a few places in France (and let’s not forget Andorra!).

2 of the few things that I would like to share from these last months and have changed my life quite impressively are :

Couchsurfing and Rosetta Stone. Each of them would deserve a post or even better a blog of their own, but due to lack of time I will just write a little bit for both here.

Couchsurfing is a really beautiful and quite famous project for finding a place to stay in other cities. I travelled in Spain using couchsurfing and I am really impressed! It is a completely new and different way of travelling making it super-easy to meet new and interesting people and see how they actually live in the city you are visiting.
I would like from here to thank once again all the wonderful people I met in my trip and most importantly manolo, nadia, andria and ro that hosted during all these days!
Muchas gracias amigos/as!

Rosetta Stone is a (commercial) program for learning new languages.
I always thought that it is quite stupid and useless using this kind of programs, however I tried it mostly for fun to learn Spanish, and now 2 months (and a 2 week trip to Spain) later, I can say that I can speak (basic) Spanish. It is really impressive what it can do with it’s innovative way of teaching by using only pictures.
So I feel the need to suggest this program to all the people interested in learning a new language.

Some other less important but interesting links :
* An analysis of the “I can read scrambled text” email going around for many years.
I was really wondering what a could explanation would be and here is a good enough.
* The Study Spanish website has a useful section for grammar, which if combined with Rosetta Stone I believe can give quite good results.
* Wolfram Alpha is the new and (kinda) innovative (scientific) search engine by Wolfram.


Το μινόρε της αυγής 17 April, 2009

Filed under: /dev/random — Nikolas Karalis @ 3:13 am

Ξύπνα, μικρό μου, κι άκουσε
κάποιο μινόρε της αυγής,
για σένανε είναι γραμμένο
από το κλάμα κάποιας ψυχής.

Το παραθύρι σου άνοιξε
ρίξε μου μια γλυκιά ματιά
Κι ας σβήσω πια τότε, μικρό μου,
μπροστά στο σπίτι σου σε μια γωνιά.


Ας ερχόσουν για λίγο… 9 April, 2009

Filed under: /dev/random — Nikolas Karalis @ 7:13 pm

Πού να ‘σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που είμαι μόνος, μα τόσο μόνος
και που μαζί μου παίζουν κρυφτό
πότε η θλίψη και πότε ο πόνος

Πού να ‘σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που με χτυπάει τ’ άγριο τ’ αγέρι
να ‘ρθεις και μ’ ένα φιλί καυτό
να με γεμίσεις με καλοκαίρι

Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά

Πού να ‘σαι, να ‘ρθεις το βράδυ αυτό
σ’ αυτούς τους δρόμους που σ’ αγαπούνε
το ντουετάκι τους το γνωστό
τα βήματά μας να ξαναπούνε

Πού να ‘σαι να ‘ρθεις το βράδυ αυτό
που ‘γινε φύλλο ξερό η ελπίδα
να ‘ρθεις κοντά μου να φυλαχτώ
από του πόνου την καταιγίδα

Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά


Μια φορά θυμάμαι… 2 April, 2009

Filed under: /dev/random — Nikolas Karalis @ 12:56 am

Νύχτα βροχερή άδειο το χέρι
Ψάχνει να σε βρει μα δεν το ξέρει
Πού θα σε βρει

Μια φορά θυμάμαι μ αγαπούσες
Τώρα βροχή
Μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες
Τώρα σιωπή

Πέτρωσε η φωνή και πώς να κλάψει
που ‘φυγες εσύ κι έχουν ανάψει
χίλιοι καημοί

Μια φορά θυμάμαι μ αγαπούσες
Τώρα βροχή
Μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες
Τώρα σιωπή

Θα ‘ρθει το πρωί και θα περάσει
Θα με λυπηθεί θα με ξεχάσει
Όπως κι εσύ

Μια φορά θυμάμαι μ αγαπούσες
Τώρα βροχή
Μια φορά θυμάμαι μου μιλούσες
Τώρα σιωπή

Στίχοι Γιώργος Παπαστεφάνου
μουσική Γιάννη Σπανού
Ερμηνεία : Αρλέτα



La Reina 17 March, 2009

Filed under: /dev/random — Nikolas Karalis @ 1:50 pm

Yo te he nombrando reina.
Hay más altas que tú, más altas.
Hay más puras que tú, más puras.
Hay más bellas que tú, hay más bellas.

Ero tú eres la reina

Cuando vas por las calles
nadie te reconoce.
Nadie ve tú corona de cristal, nadie mira
la alfombra de oro rojo
que pisas cuando pasas,
la alfrombra que no existe.

Y cuando asomas
suenan todos los ríos
en mi cuerpo, sacuden
el cielo las campanas,
y un himno llena el mundo

Sóló tú y yo,
sóló tú y yo, amor mío,
lo escuchamos.

Pablo Neruda